Column week 14-2009:

Met vakmanschap zie je de …

dieren hun kostje bij elkaar scharrelen. Vorige week zag ik torenvalk in een trage voorzichtige zweefvlucht positie kiezen op de wind. De wind was sterk en ook nog opstuwend tegen het talud van de Pleybrug bij Arnhem. Torenvalk kwam van uit een lage positie aanzweven en klom steeds hoger op de wind en kon zonder vleugelslag op muizenjacht. Ook de meeuwen kunnen uiterst goed manoeuvreren op de wind. Het vakmanschap van nesten bouwen is eveneens mooi om te zien. Ik heb al een merel gezien met opvulmateriaal in haar snavel en dat verraad een nest wat al bijna gereed is. Mijn nieuwsgierigheid won het van de werkzaamheden op dat moment. Ik wilde weten waar het nest zich bevond en jawel hoor merelmevrouw was zo vriendelijk om mij te laten zien waar zij haar kraamkamer had ingericht. In een viburnum, een mooi bolle boom op stam met veel dicht wintergroenblijvend blad, uitstekend geschikt voor een kraamkamer in het vroege voorjaar. Het blijkt toch niet zo belangrijk te zijn of de temperatuur al in de dubbele cijfers staat, merelmevrouw is zich bewust van de korte duur van het broedseizoen en heeft haar zinnen gezet op een driedubbele aanwas van mereljongen. Dan moet ze er vroeg mee beginnen. Anders red ze dat niet.

Op geheel andere vlakken redden wij het ook niet. Ik bedoel hiermee de ontevredenheid bij leidinggevenden om tevreden te zijn met wat je hebt. Alles wat ik hoor op tv of radio is vergeven van informatie over de kredietcrisis. Zo langzamerhand wordt ik daar behoorlijk misselijk van. Temeer van de ongeïnteresseerdheid van hoog geplaatste managers in een bestuursorgaan van bedrijven. Daar wordt met geld gesmeten waar de honden geen brood van lusten. Alle werknemers in hun bedrijven moeten matigen want anders valt het betreffende bedrijf om in een failliete boedel. Eigenlijk zouden alle verantwoordelijken hun verworven rechten moeten omzetten in zoektochten naar alternatieven. Geef zicht op oplossingen bijvoorbeeld het idee om met de macht van de consumenten euro bedrijven te dwingen om meer op duurzaamheid in te zetten. U met die machtige euro kunt een dergelijk signaal afgeven naar bedrijven. Ook naar overheden toe kan dat. Dan hoort het naar mijn mening niet te gaan hoe er een noodlijdende autofabrikant wordt gered van de afgrond maar hoe we een regionale energiemarkt opzetten of een regionale voedselproductie of een regionale vakantie invulling. Overheden moeten dan mogelijk maken in besluiten dat er aan de horizon een windmolen zichtbaar wordt of dat er een glimmend dak in de velden komt met foto voltaïsche zonnecellen. Dat er fatsoenlijk afvalscheiding kan plaatsvinden in alle uithoeken van het land. Ook in Doesburg bijvoorbeeld een plastic-heroes  inleverpunt aanwijzen.